11 წლის ქართველი ალექსის მკვლელობის ამბავი, რომელმაც საბერძნეთი შეძრა: 20 წლის შემდეგაც არ არსებობს მოზარდის ცხედარი - "დამნაშავე ბავშვების აღიარება შოკისმომგვრელია"

სა­ბერ­ძნე­თის პა­ტა­რა ქა­ლაქ ვე­რი­ა­ში, სა­დაც სიმ­შვი­დე და ტრა­დი­ცი­უ­ლი ცხოვ­რე­ბის წესი წე­სად იყო ქცე­უ­ლი, 2006 წლის 3 თე­ბერ­ვალს ისე­თი რამ მოხ­და, რა­მაც მთე­ლი ქვე­ყა­ნა შეძ­რა.11 წლის ალექს მეს­ხიშ­ვი­ლის გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა არ ყო­ფი­ლა უბ­რა­ლო უბე­დუ­რი შემ­თხვე­ვა. ეს იყო საქ­მე, რო­მელ­მაც გა­მო­ა­აშ­კა­რა­ვა ბავ­შვუ­რი სი­სას­ტი­კე, უფ­რო­სე­ბის გულ­გრი­ლო­ბა და სის­ტე­მის უძ­ლუ­რე­ბა - საქ­მე, სა­დაც 20 წლის შემ­დე­გაც კი არ არ­სე­ბობს ცხე­და­რი, არ არ­სე­ბობს საფ­ლა­ვი და მხო­ლოდ კი­თხვე­ბია დარ­ჩე­ნი­ლი.

სა­ბე­დის­წე­რო პა­რას­კე­ვი: ქრო­ნო­ლო­გია გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბამ­დე

2006 წლის 3 თე­ბერ­ვა­ლი, პა­რას­კე­ვი. სა­ღა­მოს 7-დან 8 სა­ა­თამ­დე პე­რი­ო­დი. 11 წლის ალექსმა, რო­მე­ლიც წარ­მო­შო­ბით სა­ქარ­თვე­ლო­დან იყო და დე­დას­თან, ნა­თე­ლას­თან ერ­თად სა­ბერ­ძნეთ­ში ცხოვ­რობ­და, კა­ლათ­ბურ­თის ვარ­ჯი­ში და­ას­რუ­ლა. მისი მარ­შრუ­ტი ნაც­ნო­ბი იყო: სპორ­ტუ­ლი დარ­ბა­ზი­დან მა­მი­ნაც­ვლის სა­მუ­შაო ად­გი­ლის­კენ, "ელი­ას-ანოქ­სის" რა­ი­ონ­ში, სა­დაც მცი­რე ხნით უნდა შე­ევ­ლო, შემ­დეგ კი ხატ­ვის გაკ­ვე­თილ­ზე წა­სუ­ლი­ყო.

ალექ­სი მშვი­დი, ნი­ჭი­ე­რი და დის­ციპ­ლი­ნი­რე­ბუ­ლი ბავ­შვი იყო. რო­დე­საც დათ­ქმულ დროს სახ­ლში არ გა­მოჩ­ნდა, დე­დამ მა­შინ­ვე იგ­რძნო, რომ რა­ღაც რიგ­ზე ვერ იყო. თუმ­ცა, იმ ღა­მეს პო­ლი­ცი­ამ გან­გა­ში არ ატე­ხა. სა­მარ­თალ­დამ­ცა­ვებ­მა ჩათ­ვა­ლეს, რომ ბავ­შვი "გა­ი­პა­რა" ან მა­მა­მის­მა სა­ქარ­თვე­ლო­ში წა­იყ­ვა­ნა. სა­ნამ ძვირ­ფა­სი დრო იკარ­გე­ბო­და, ქა­ლაქ­ში სა­ში­ნე­ლი ჭო­რე­ბი გავ­რცელ­და: ამ­ბობ­დნენ, რომ ალექ­სი ორ­გა­ნო­ე­ბით მო­ვაჭ­რე­ებ­მა გა­ი­ტა­ცეს, ზოგი კი დე­დას, ნა­თე­ლას, სრუ­ლი­ად უსა­ფუძ­ვლოდ სდებ­და ბრალს სა­ეჭ­ვო კავ­ში­რებ­ში.

"სას­ტი­კი ხუ­თე­უ­ლი" და პირ­ვე­ლი აღი­ა­რე­ბა

გარ­და­ტე­ხა საქ­მე­ში მხო­ლოდ რამ­დე­ნი­მე თვის შემ­დეგ მოხ­და, რო­დე­საც ცნო­ბილ­მა ბერ­ძენ­მა გა­მომ­ძი­ე­ბელ­მა ჟურ­ნა­ლის­ტმა, ან­გე­ლი­კი ნი­კო­ლუ­ლიმ, თა­ვის გა­და­ცე­მა­ში "შუქი გვი­რაბ­ში" და­ი­წყო საქ­მის დე­ტა­ლუ­რი გან­ხილ­ვა. ჟურ­ნა­ლის­ტმა მი­აგ­ნო მო­ზარ­დე­ბის ჯგუფს, რო­მელ­თაც ვე­რი­ა­ში "სას­ტი­კებს" ეძახ­დნენ.

ჯგუფ­ში ხუთი ბავ­შვი შე­დი­ო­და (11-დან 13 წლამ­დე): ორი ბერ­ძე­ნი ძმა, ერთი ალ­ბა­ნე­ლი, ერთი ჩრდი­ლო­ეთ ეპი­რე­ლი და ერთი რუ­მი­ნე­ლი. ერთ-ერთი მათ­გა­ნის, ჩრდი­ლო­ეთ ეპი­რე­ლი ა.ზ.-ს აღი­ა­რე­ბამ შოკ­ში ჩა­აგ­დო სა­ბერ­ძნე­თი. მან დე­ტა­ლუ­რად აღ­წე­რა "ნა­დი­რო­ბა" ალექსზე.

"და­ღა­მე­ბუ­ლი იყო. სკა­მებ­ზე ვის­ხე­დით და ვე­წე­ო­დით. და­ვი­ნა­ხეთ ალექ­სი, რო­მე­ლიც ვარ­ჯი­ში­დან მო­დი­ო­და. სი­ტყვი­ე­რი შე­ლა­პა­რა­კე­ბა მოგ­ვი­ვი­და და გა­მო­ვე­კი­დეთ. ხუთ­ნი ვი­ყა­ვით, ის მარ­ტო. მე­რი­ის შე­ნო­ბას­თან გზა გა­და­ვუ­ჭე­რით. ს.ე.-მ მისი ცემა და­ი­წყო, სხვე­ბიც მივცვივ­დით. ალექ­სი გაქ­ცე­ვას ცდი­ლობ­და, ყვი­რო­და. სწო­რედ მა­შინ ე.ხ.-მ ფეხი და­უ­დო. ალექ­სი კი­ბე­ზე და­გორ­და და თავი სა­ფე­ხურს და­არ­ტყა. სის­ხლი წა­მო­უ­ვი­და და გა­ი­თი­შა. ერთ-ერ­თმა ჩვენ­გან­მა გულ­ზე ყური და­ა­დო და თქვა: აღარ სუნ­თქავს, მოკ­ვდაო."

სა­ი­დუმ­ლო ტრან­სპორ­ტი­რე­ბა: ცხე­და­რი სამ­შე­ნებ­ლო ურემ­ში

რაც მკვლე­ლო­ბის შემ­დეგ მოხ­და, უფრო მე­ტად ჰგავს სა­ში­ნე­ლე­ბა­თა ფილ­მს, ვიდ­რე ბავ­შვე­ბის საქ­ცი­ელს. ჩვე­ნე­ბის მი­ხედ­ვით, მათ ალექ­სის ცხე­და­რი ჯერ მი­ტო­ვე­ბულ სახ­ლში და­მა­ლეს. ორი დღის შემ­დეგ, კვი­რა სა­ღა­მოს, ჯგუ­ფი კვლავ შე­იკ­რი­ბა. ერთ-ერ­თმა ბერ­ძენ­მა ძმამ სახ­ლი­დან სამ­შე­ნებ­ლო ურე­მი გა­მო­ი­ტა­ნა.

მათ ალექ­სის ცხე­დარს სა­ბა­ნი გა­და­ა­ფა­რეს, ური­კა­ში ჩას­ვეს და ვე­რი­ის ცენ­ტრა­ლუ­რი ქუ­ჩე­ბის გავ­ლით, "კი­რი­ო­ტი­სას" ვიწ­რო შე­სახ­ვე­ვე­ბით, ორ­ლო­გი­უს მო­ედ­ნამ­დე მი­ი­ტა­ნეს. ხუთი ბავ­შვი მი­ა­გო­რებ­და ური­კას, რო­მელ­შიც მათი თა­ნა­ტო­ლის ცხე­და­რი იდო და ქა­ლაქ­ში ეჭვი არა­ვის აუ­ღია. მათ გა­ნა­ცხა­დეს, რომ ცხე­და­რი მდი­ნა­რე ბარ­ბუ­ტა­ში გა­და­აგ­დეს.

პო­ლი­ცი­ამ მდი­ნა­რის კა­ლა­პო­ტი არა­ერ­თხელ გა­ჩხრი­კა, გა­მო­ი­ყე­ნეს მყვინ­თა­ვე­ბი და სპე­ცი­ა­ლუ­რად გაწ­ვრთნი­ლი ძაღ­ლე­ბი, თუმ­ცა ვე­რა­ფე­რი იპო­ვეს. სწო­რედ აქ გაჩ­ნდა ეჭვი: ბავ­შვე­ბი სი­მარ­თლეს ბო­ლომ­დე არ ამ­ბობ­დნენ.

"ჩა­შე­ნე­ბუ­ლი" ცხე­და­რი? - ახა­ლი მოწ­მე და უფ­რო­სე­ბის კვა­ლი

წლე­ბის შემ­დეგ გაჩ­ნდა ვერ­სია, რომ ცხე­და­რი მდი­ნა­რე­ში კი არ გა­და­აგ­დეს, არა­მედ სად­მე სამ­შე­ნებ­ლო ობი­ექ­ტზე და­მა­ლეს. ცნო­ბი­ლი კრი­მი­ნა­ლუ­რი რე­პორ­ტი­ო­რი პა­ნოს სო­ბო­ლო­სი თა­ვის წიგნ­ში წერს, რომ შე­უძ­ლე­ბე­ლია ბავ­შვებს და­მო­უ­კი­დებ­ლად მო­ე­ხერ­ხე­ბი­ნათ კვა­ლის ასე სრულ­ყო­ფი­ლად გაქ­რო­ბა.

ჩნდე­ბა "უფ­რო­სე­ბის კვა­ლი". არ­სე­ბობს მოწ­მე, ქალი, რო­მე­ლიც იხ­სე­ნებს, რომ გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბის მომ­დევ­ნო დი­ლას, ბარ­ბუ­ტას­თან ახ­ლოს მდე­ბა­რე სამ­შე­ნებ­ლო მო­ე­დან­ზე ორმა მუ­შამ იქ მი­სულ ადა­მი­ა­ნებს გზა გა­და­უ­ღო­ბა და უხე­შად გა­ა­ძე­ვა, თით­ქოს რა­ღა­ცას მა­ლავ­დნენ. ვა­რა­უ­დო­ბენ, რომ ბავ­შვებ­მა დახ­მა­რე­ბის­თვის ნაც­ნობ უფ­რო­სებს მი­მარ­თეს, მათ კი, იმის­თვის, რომ ბავ­შვე­ბი ცი­ხეს გა­და­ერ­ჩი­ნათ (და თა­ვა­დაც არ გახ­ვე­უ­ლიყ­ვნენ შარ­ში), ალექ­სის ცხე­და­რი მშე­ნე­ბა­რე შე­ნო­ბის სა­ძირ­კველ­ში და­მარ­ხეს ან კე­დელ­ში "ჩა­ა­შე­ნეს". ამით აიხ­სნე­ბა ის ფაქ­ტი, რომ 20 წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ვერ­ცერ­თი ბი­ო­ლო­გი­უ­რი კვა­ლი ვერ იქნა ნა­პოვ­ნი.

სა­მარ­თლებ­რი­ვი ვერ­დიქ­ტი და და­უს­რუ­ლე­ბე­ლი გლო­ვა

ბერ­ძნუ­ლი კა­ნონ­მდებ­ლო­ბით, მკვლე­ლო­ბის მო­მენ­ტში დამ­ნა­შა­ვე­ე­ბი იმ­დე­ნად პა­ტა­რე­ბი იყ­ვნენ, რომ მათ სის­ხლის­სა­მარ­თლებ­რი­ვი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა არ და­ე­კის­რათ. მათ მხო­ლოდ "აღ­მზრდე­ლო­ბი­თი ზო­მე­ბი" შე­ე­ფარ­დათ და დღეს ხუ­თი­ვე მათ­გა­ნი თა­ვი­სუ­ფა­ლია, ზო­გი­ერ­თი მათ­გა­ნი სა­ბერ­ძნე­თი­და­ნაც კი წა­ვი­და.

მშობ­ლე­ბის პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა მი­ნი­მა­ლუ­რი აღ­მოჩ­ნდა: მათ მხო­ლოდ 12-თვი­ა­ნი პი­რო­ბი­თი სას­ჯე­ლი მი­ე­ცათ გა­უფრ­თხი­ლებ­ლო­ბის­თვის. მხო­ლოდ 2014 წელს ვე­რი­ის სა­სა­მარ­თლომ ალექ­სის დე­დას, ნა­თე­ლას, 150 000 ევ­როს კომ­პენ­სა­ცია მი­ა­კუთ­ვნა, მაგ­რამ რო­გორც თა­ვად ამ­ბობს, ეს ფული მის­თვის არა­ფე­რია.

"მე არ ვე­ძებ დამ­ნა­შა­ვე­ებს და­სას­ჯე­ლად, მე ჩემი შვი­ლის ძვლებს ვე­ძებ. ჩემი ერ­თა­დერ­თი სურ­ვი­ლია, მქონ­დეს ად­გი­ლი, სა­დაც მი­ვალ, სან­თელს ავუნ­თებ და მას­თან ვი­ტი­რებ," - ამ­ბობს ნა­თე­ლა მეს­ხიშ­ვი­ლი. ის დღემ­დე ვე­რი­ა­ში ცხოვ­რობს და ყო­ველ­დღე იმ ქუ­ჩებს გა­დის, სა­დაც მისი შვი­ლი ბო­ლო­ჯერ ცო­ცხა­ლი ნა­ხეს.

რა­ტომ შე­ვი­და ალექ­სის საქ­მე ჩიხ­ში?

20 წლის შემ­დეგ ალექს მეს­ხიშ­ვი­ლის საქ­მე ისევ პა­სუ­ხგა­უ­ცე­მელ კი­თხვად რჩე­ბა. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ დამ­ნა­შა­ვე­ებ­მა მკვლე­ლო­ბი­სა და ცხედ­რის ტრან­სპორ­ტი­რე­ბის დე­ტა­ლე­ბი აღ­წე­რეს, გა­მო­ძი­ე­ბამ ვერ­ცერ­თი ნივ­თი­ე­რი მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა ვერ მო­ი­პო­ვა. ცხედ­რის არარ­სე­ბო­ბამ საქ­მე სა­მარ­თლებ­რივ ჩიხ­ში შე­იყ­ვა­ნა, რა­მაც სა­ბო­ლო­ოდ დამ­ნა­შა­ვე­ებს სას­ჯე­ლის­გან თა­ვის არი­დე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბა მის­ცა.

ამ ტრა­გე­დი­ამ აჩ­ვე­ნა ბერ­ძნუ­ლი მარ­თლმსა­ჯუ­ლე­ბის სის­ტე­მის უძ­ლუ­რე­ბა არას­რულ­წლო­ვან­თა და­ნა­შა­უ­ლის წი­ნა­შე. ხუთი მო­ზარ­დი, რომ­ლებ­მაც ჯერ ფი­ზი­კუ­რად გა­უს­წორ­დნენ თა­ნა­ტოლს, შემ­დეგ კი მისი კვა­ლის გაქ­რო­ბა­ზე იზ­რუ­ნეს, დღეს თა­ვი­სუ­ფა­ლია. მათ მი­მართ მხო­ლოდ სიმ­ბო­ლუ­რი „აღ­მზრდე­ლო­ბი­თი ზო­მე­ბი“ გა­ტარ­და, რაც შვილმკვდა­რი დე­დის­თვის და სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­თვის სა­მარ­თლი­ა­ნო­ბის აღ­დგე­ნას არ ნიშ­ნავს.

გა­მო­ძი­ე­ბის მთა­ვარ კი­თხვად კვლავ ცხედ­რის ად­გილ­სამ­ყო­ფე­ლი რჩე­ბა. ვერ­სია, რომ ბავ­შვებს დახ­მა­რე­ბა უფ­რო­სებ­მა გა­უ­წი­ეს, ყვე­ლა­ზე ლო­გი­კუ­რად ჟღერს, თუმ­ცა ამის დამ­ტკი­ცე­ბა ვერ მო­ხერ­ხდა. სა­ნამ ვე­რი­ა­ში ვინ­მე არ გა­და­წყვეტს ამ დუ­მი­ლის დარ­ღვე­ვას, ალექ­სის საქ­მე კვლავ დარ­ჩე­ბა ყვე­ლა­ზე იდუ­მალ და სას­ტიკ და­ნა­შა­უ­ლად, რო­მელ­მაც ორი ქვე­ყა­ნა შეძ­რა.

ნა­თე­ლა მეს­ხიშ­ვი­ლის­თვის კი ბრძო­ლა არ დას­რუ­ლე­ბუ­ლა. ის დღემ­დე იმე­დოვ­ნებს, რომ ოდეს­მე მა­ინც გა­ი­გებს სი­მარ­თლეს და შეძ­ლებს შვი­ლის ნეშ­ტი მშობ­ლი­ურ მი­წას მი­ა­ბა­როს.